| Yorum |
: |
Oğlum 2,5 yaşında. 2 aylıkken işe geri döndüm. Bütün annelere sesleniyorum. Lütfen eğer maddi olarak gerçekten ihtiyacınız yoksa benim düştüğüm hataya asla düşmeyin. Kalbimin tam ortasında ömrümün sonuna kadar iyileştiremeyeceğim bir yara açtım. Hiç bir şey evlattan daha kıymetli değil.
Annesi çalışarak büyümüş bir arkadaşım var. Arkadaşım şunu söylüyor. İlkokul, lise devamlı çok güzel giysiler almış annesi, herşeyi varmış arkadaşlarına göre hep çok daha bakımlı, çok daha varlıklı büyümüş. Ama hiç birini istememiş annesi kadar. Ve şu an 23 yaşında, annesi emekli oldu, ama o hala annesine kırgın.
Çalışan anneler ve çocukları. Bizimkiler her şeyi olan zavallı çocuklar.
Yazın beş yıldızlı otellere tatile götürdüğümüz, markalı giyinen çocuklarımız, belediyenin kumlu parklarında pazardan giydikleri kıyafetleri oynayan çocuklardan daha mutlu değiller.
Biz sadece kendimizi kandırmanın yollarını arıyoruz. Yok çocuğum iyi eğitim alsın, sanat kurslarına, spor okullarına, özel okullara gitsin. Hepsi bizim kendimize uydurduğumuz bahanelerimiz. Aslında biz çalışmak istiyoruz, bunları biz istiyoruz onlar sadece annelerini istiyorlar. |